In de poules gingen de eerste 3 direct over en de 16e speler kwam door loting verder. Guido Kreike, was de gelukkige (wat een mazzel heeft die man!). De uitslagen van de laatste 16 waren als volgt, (de winnaars gingen door naar de finalewedstrijden van 9 januari): Tibout Hemmes – Guido Kreike 3-0 Wim Oud – Mark van Eeghen 3-1 Ron Roquas – Jeroen Mol 3-2 Erwin von Hebel – Fred Lodder 3-1 Niels de Boer – Jan Kroon 1-3 Bob Meewis – Arno van Daatselaar 3-1 Frans Burgers – Azarja langerak 3-2 Clemens Dericks – Bert Kok 3-1 De kwartfinale gaf soms wat meer spanning. Tibout Hemmes – Erwin von Hebel 3-0 Wim Oud – Jan Kroon 3-2 Ron Roquas – Frans Burgers 3-1 (Frans kon aansluitend direct met vakantie) Bob Meewis – Clemens Dericks 3-0 Bij Tibout begonnen de jeugdige krachten te verminderen, maar hij laadde zich op voor een prachtige halve finale tegen Wim Oud. Op zijn laatste adem won Tibout met 3-2. Bob Meewis zette teamgenoot Ron Roquas simpel met 3-1 aan de kant. Tibout had eigenlijk weinig vertrouwen in de finale en zag een griep je opkomen. De altijd jeugdige Bon Meewis wilde voor het hoogste platform gaan. Echter in de finale hervond de teruggekeerde zoon zichzelf weer en won met de cijfers 11-9, 12-10 en 11-8. Tibout was de terechte kampioen van de E-klasse! |